Þetta sumar hefur verið með eindæmum glæsilegt. Punkturinn yfir i-ið var svo á laugardagfinn, þegar breyttum okkur í glimmerdrósir (hvort sem við sportum lim eða ekki) og Melrose Place kjólarnir áttu upp á pallborðið. Mikið óskaplega var gaman, og mikið um lipra takta á milli kynjanna eins og gerist svo oft þegar dansinn dunar.
Það er engin spurning hver hápunktur sumarsins var. Hann átti sér stað í sumarbústað í Kjósinni, þegar að sæhesti uxu á einhvern óskiljanlegan hátt tvær lappir, sem hann hefur ekki getað slitið frá sér síðan. Hann og hinn fjólublái flóðhestur kúra nú undir feldi minninganna.
Júní var án nokkurs efa mánuður hvítvínsins. Annað hvort var það sötrað uppi hjá Írisi eða niðrí bæ á Baldursgötunni, oft með Actionary og öðrum góðum spilum. Góðar stelpur drukku ódýrt hvítvín og dönsuðu og fóru í sleik. Í júní mánuði bar það auðvitað helst að hið langþráða markmið síðustu ára - silkiskyrtan og sjarmatröllið - var nakið. Hæ fæv. Aðrir merkir hlutir gerðust nú varla - smá krókódílaveiðar og svo síðasta veiðiferð Írisar. Uppgötvuðum á 17. júní að Ísland inniheldur ýmsa fagra karlmenn, en hvar þeir halda sig erum við enn að melta.
Júlí tók við með sólskini og bústaðagleði. Bjór og vodki, hvítvín og bjór, bolla (og leiðindi með ) voru helstu afdrif þess mánaðar, auk djamms djamms djamms. Dana sagði upp Baldursgötunni og við dönsuðum þar til minningar um íbúð sem stóð svo sannarlega fyrir sínu. Sæhesturinn undarlegi varð að veruleika og Dana fékk fullt af kóngulóabörnum yfir fötin sín. Greinilega gott að fjölga sér á klæðum hennar Dönu, ætla að muna það í framtíðinni. Fórum að djamma mikið með Lilju og ekkert nema gott um það að segja - og tveir mánuðir af Íslandsdvöl minni eftir. Tómatur Gunnarsson.
Íris og Alda fóru til Danemark í ágúst yfir Versló. Þá spoonuðum við (með bjór) í koti Dönu og Snorri fór yfir á rauðu ljósi. 'Snorri drekka' var eflaust ein fyndnasta setning sumarsins. Mikið óskaplega var dansað og ég gleymdi beltinu hennar Hröbbu hjá litlum strák sem er alveg sætur. Krókódílar stóðu fyrir sínu og pabbi átti afmæli og fór að tala frönsku. Dana gekk í hóp með mér og við fórum edrú á djammið - og það var geðveikt gaman! Já, þetta er hægt, en stefni þó ekki á það. Það styttist í brottför mína svo við drukkum aðeins meira. Ég fór í sleik við Hvítlaukinn og Harry Potter kom út í kilju og á hvíta tjaldinu. Mikið gladdist ég.
Eins og sagt hefur verið er sumarið ekki búið fyrr en ég fer. Þess vegna verður september talinn með sem einn besti mánuðurinn. Ótrúlega fallegir karlmenn og glimmer og kjólar; Kaffibarinn og dans; kaffihús og bjór og Dana að verða að fá sér ný skilríki; drykkjuleikir og drykkjusleikir. 90's og MH-túttur, skírn og hvítvín af stút. Föstudagar fóru að verða edrú - tja, einn föstudagur a.m.k. Astrópía stóð fyrir sínu og allar þráðum við rómantískan sleik í rómantískum helli með rómantísku nördi sem er bara svo sætur.
Nú er bara vika eftir af þessu frábæra, geggjaða, æðislega sumri. Svo tekur við frábær, skemmtilegur og æðislegur vetur þar sem ég mun fá heimsóknir og gefa jólagjafir; elska og vonandi verð ég elskuð. Kominn tími á að slaka á, anda og leyfa spooninu að taka völdin. Booty call horfin fyrir lítið hérna, en taka kannski við annars staðar, enda gengur lífið í hringi og jákvæð orka leiðir af sér jákvæða hluti. Þegar ein hurð lokast einblínir maður svo á hana að maður sér ekki þær mörgu sem opnuðust í leiðinni; 'You often don't see the silver lining on the cloud because you're too busy looking for the gold one.'
Þrátt fyrir dökka og drungalega tíma heldur sólin áfram að skína ef maður bara dregur frá glugganum og hleypir ljósinu inn og krossleggur fingur um að Bush ráðist ekki á Íran. Pælið hvað bensínverðið hækkar þá. Ég hlakka til að fá heila viku, og heilt djamm í viðbót með ykkur elskurnar mínar sem gerðuð sumarið svona minnistætt - já eða þokukennt ef þannig er á horft - og þið vitið hverjar þið eruð.
Ég elska ykkur. Myndir koma inn seinna.